De All Weather Portfolio, klaar voor de winter?

Wat is het doel?

De meesten onder ons herinneren zich nog wel de crash van 2008, en toch zijn er mensen die bij deze crash een lager percentage van hun beleggingen zagen verdampen als een ander. Er was zelfs een portefeuille die maar 3,93% gedaald is in dat jaar en dat terwijl de wereld in brand stond en de markt 50% gedaald was ten opzichte van haar piek. Deze portfolio zou moeten zorgen voor veiligheid en stabiliteit bij crashes en het zou ongeveer hetzelfde rendement moeten bieden als aandelen in iedere mogelijke economische setting. De portefeuille is getest tot 1925 en heeft deze test met vlag en wimpel doorstaan.

Wie heeft het bedacht?

Deze portefeuille is de “All Weather Portfolio” ontworpen door Ray Dalio, eigenaar en oprichter van ’s werelds grootste hedgefund, Bridgewater Associates en heeft ongeveer 160 miljard dollar assets under management (AUM). Zijn naam doet misschien geen belletje rinkelen bij de gewone belegger maar hij is wel zeer bekend bij de meest vermogende en machtigste mensen ter wereld. Zijn bevindingen (een dagelijks artikel) worden gelezen door de meest invloedrijkste en machtigste mensen in de financiële wereld, door leiders van centrale banken en zelfs door de president van de VS. Hij creëerde de “All Weather Portfolio” voor zijn kinderen om hiermee zijn kennis door te geven aan de komende generaties.

Natuurlijk kan iedereen een portfolio maken gebaseerd op data uit het verleden waar je grote risico’s zou genomen hebben waarmee je een goed resultaat behaald zou hebben. Zo een soort advies is een goede marketing strategie maar dat werkt in de realiteit niet voor de meesten. Dalio zijn grootste troef is zijn obsessie om geen geld te willen verliezen wat heeft geleidt daar de ultieme gebalanceerde portefeuille.

Risicoverdeling

Gewone gebalanceerde portfolios zijn gewoonlijk 50/50 verdeeld, zoals onze modelportfolios, sommige zijn iets agressiever en kiezen voor 60/40 of 70/30. We doen dit om onze blootstelling aan de markt te verminderen en hiermee ook het risico van onze beleggingen te verlagen (zie CAPM). Maar toch zijn deze portfolios ook gedaald met 25 tot 40% in 2008. Dalio zegt dat aandelen drie keer meer volatiel zijn als obligaties en noemt dit dus daarvoor als verklaring. Dus als je aandelen dalen, daalt je hele portefeuille.

De vier seizoenen

Dalio gelooft dat er een seizoen is voor alles. Hij vertelt: “Als we terugkijken in de geschiedenis is er één ding wat we met zekerheid kunnen vaststellen en dat is dat er een ideaal klimaat is voor iedere belegging waarin het floreert. In andere woorden, er is een seizoen voor alles.”

Volgens hem zijn er vier dingen wat invloed hebben op de prijs van effecten:

• Inflatie
• Deflatie
• Stijgende economische groei
• Dalende economische groei

En er zijn maar vier verschillende mogelijke omgevingen of economische seizoenen wat invloed hebben of beleggingen zullen stijgen of dalen. Spijtig genoeg gaat die niet volgens een vastbepaalde volgorde zoals in de natuur en weten we niet welk economisch seizoen wanneer zal komen.

Deze seizoenen zijn:

• Hoger als verwachte inflatie (stijgende prijzen)
• Lager als verwachte inflatie (deflatie)
• Hoger als verwachte economische groei
• Lager als verwachte economische groei

Omdat er maar 4 mogelijke economische seizoenen zijn stelt Dalio vast dat je 25% van jou risico moet lopen in elke van deze vier categorieën en niet 25% van je vermogen in iedere categorie. Dat is waarom hij zijn strategie ook “All Weather” noemt. Er zijn vier mogelijke seizoenen en niemand weet welke de volgende zal zijn. Met de benadering is ieder seizoen altijd gedekt, dus je bent altijd beschermd.

Op deze afbeelding kan je zien welke types beleggingen het best renderen in ieder seizoen:

De All Weather Portfolio

Het is belangrijk om de principes achter deze strategie te kennen maar het is nog belangrijker om te weten hoe men deze principes kan vertalen naar een portfolio. Om die reden heeft Dalio deze vereenvoudigde versie van zijn “All Weather strategie” gedeeld. Het is een strategie die de gemiddelde belegger kan toepassen, zonder leverage, en om volgens hem de beste rendementen te verkrijgen voor het minste risico.

Dit is de portefeuille die hij voorstelt:

Om te beginnen hebben we 30% aandelen nodig zegt Dalio, bijvoorbeeld de S&P500 of een andere index ter diversificatie.

Daarnaast hebben we staatsobligaties nodig met een lange looptijd. Dalio raad 15% aan in staatsobligaties met een middellange looptijd (zeven tot tien jaar) en 40% in staatsobligaties met een lange looptijd (twintig to vijfentwintig jaar). Dit gaat de volatiliteit van het aandelengedeelte uitbalanceren.

Tenslotte heeft Dalio de portefeuille afgewerkt met 7,5% goud en 7,5% in grondstoffen. Hij zei: “Je moet een deel hebben van je portfolio dat het goed doet in de periodes van verhoogde inflatie, daar verhoogde inflatie meestal een slechte omgeving is voor aandelen en obligaties zou je dus idealiter een percentage aanhouden in goud en grondstoffen. Let op deze asset classes hebben wel een hoge volatiliteit.

Als laatste zegt hij nog dat de belegger niet mag vergeten te herbalanceren. Wanneer één deel van de portefeuille het goed doet moet je hier een stukje van verkopen om terug te gaan naar de oorspronkelijke allocatie. Dit zou je best eens per jaar moeten doen en indien je dit consequent volhoudt kan het je rendement ook nog verhogen.

Backtesting

Persoonlijk vind ik dit wel een goede strategie, het is goed doordacht en baseert zich op een degelijke visie van de markten. Maar, er is altijd een maar, we hebben de laatste jaren een bull market gehad voor obligaties wat zeker de prestaties uit het verleden zal beïnvloed hebben het is dus gevaarlijk deze prestaties te extrapoleren naar de toekomst, zoals met alle cijfers uit het verleden.

Daarnaast is het ook niet zo simpel om deze portefeuille te bouwen, ik vermoed ten eerste al dat je moeilijkheden gaat hebben om fatsoenlijke ETFs te vinden voor het obligatie gedeelte en het moeilijkste is in mijn ogen om een grondstoffen ETF vinden. Deze ETFs zijn meestal gebaseerd op future contracten en dus zijn het zeer complexe producten waar je toch al wat kennis over moet hebben alvorens erin te stappen.

Ik heb deze asset allocatie eens getest en daarbij heb ik dit resultaat verkregen:

Spijtig genoeg kon ik maar teruggaan tot 2007, gelukkig wel tot net voor de crash. Zoals je ziet doet deze strategie het helemaal niet slecht grotendeels geholpen door de bullmarkt in obligaties zet het een mooi resultaat neer. De max drawdown is veel lager en het rendement wijkt niet super veel af van de benchmark.

Slot

Spijtig van de korte periode over welke ik de backtesting kon doen, ik zou graag wat meer cijfers zien van deze strategie. Wat denk jij? Een goed alternatief voor de defensievere belegger?